2. Ağır Ceza Mahkemesi

21.02.2006 ONANMASINA YARGITAYKARARI CEZA Ceza Hukuku 5237 sayılı Yasanın 2 inci maddesinde ise " Kanunu 765 sayılı TCK'nun 31. maddesinin ağır hapis cezasının kanuni sonucu olarak uygulanabileceği, hükümlü hakkında daha önce tayin olunan hapis cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu 765 sayılı Türk Ceza Kanunu 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 5237 sayılı TCY'nın 7. maddesinin 3. fıkrasındaki; "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır." hükmünün de, yukarıda belirtilen ilkelere bir istisna getirip getirmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Anılan fıkra ilk düzenlenişinde; "Güvenlik tedbirleri hakkında, infaz rejimi yönünden hüküm zamanında yürürlükte bulunan kanun uygulanır." şeklinde iken, 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasanın 2. maddesi ile yukarıdaki şekilde değiştirilmiş, değişikliğin amacı ise gerekçesinde; "Yeni Türk Ceza Kanunu 5252 sayılı Kanun hükümleri ile Yüksek Yargıtay'ın uygulamaları karşısında, Yüksek Dairenin, 765 sayılı TCK'nun 31. maddesinin uygulama imkanı kalmadığı ve lehe Kanunu 5237 sayılı Yasanın sanıklar lehine bulunduğu ifade edilerek aynı yasanın 53. maddesine göre, hak yoksunluğu tayini suretiyle uygulama yapılarak hükmün karıştırılması "gerekçesiyle hükmün bozulmasına ilişkin ilamı ile Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, "765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanunu 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu 765 sayılı TCK'nun 2/2. maddesine ilişkin olarak süre gelen uygulamalarına göre; suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasa arasında lehte olan yasayı tayin hususunda, önceki ve sonraki Kanunu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 765 sayılı Yasanın 31, 33 üncü maddelerinin bugün için infazı mümkün değildir. Çünkü infaza ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Halbuki yeni TCK.nun 53/5 inci maddesi 5402 sayılı Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Kanunu 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 5252 sayılı Kanun 765 sayılı TCK'nun hükümlü lehine olduğu sonucuna varılarak, bu Kanunu K765 md.11 K5237 md.7 K5377 md.2 K1412 md.322 TCK md.53 K765 md.33/1 K647 md.1 K5349 md.15 K5237 md.7/3 K765 md.2 K5237 md.53 K5252 md.12 K765 md.25 K5237 md.61 K765 md.49 K162 md.6 K765 md.2/2 K4721 md.471 K3679 md.20 K5237 md.2 K5252 md.6/1 K765 md.50 K339 md.302 K765 md.60 K765 md.35 TCK md.2/2 K5349 md.2 K765 md.31 K765 md.33 K765 md.9/3 TCK md.50 K5252 md.6 K5237 md.60 K5252 md.31 K5252 md.9 K5252 md.9/3 TCK md.31 TCK md.33 K5237 md.31 K765 md.20 K765 md.59 K765 md.77 K765 md.53