Dava dilekçesinde, çatıya kurulan uydu anten sistemlerinin kaldırılması ile çatı onarım giderinin davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı N… … vekili ve davalı … …… tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların diğer kat maliklerinin ve kendilerinin rızası olmaksızın ana yapının çatısına 7 adet bireysel uydu anteni koyduklarını, bu sistemlerin kiremitlere, çatıya ve dolayısıyla bağımsız bölümüne zarar verdiğinden çatıyı tamir ettirmek zorunda kaldığını belirterek davalılara ait uydu antenlerin kaldırılmasını ve çatı tamiratı için harcanan 2.500.000.000 TL onarım giderinin davalılardan arsa payı oranında alınmasını istemiş; mahkemce, davalıların müdahalesinin önlenmesine ve 2.000.000.000TL çatı onarım giderinin davalılardan arsa payı oranında tahsiline karar verilmiştir.

1.Kat maliklerinden birinin diğer tüm kat maliklerinin rızası olmaksızın ya da tüm kat maliklerince alınmış bir karar bulunmaksızın ortak çatıya uydu anten yerleştirebilmesi için bu tesisin o kat malikinin arsa payını aşmaması, diğer kat maliklerinin de aynı tesisi kurmaları durumunda her birine yeterli bir alanın bulunması, anten sisteminin ana yapıya ve bağımsız bölümlere zarar vermemesi ve yapının statiğini olumsuz yönden etkilememesi, ayrıca çatıda aynı nitelik ve özellikte merkezi anten sisteminin bulunmaması gerekir. Sözü edilen koşulların tümünün gerçekleşmiş olması halinde bir kat maliki diğer kat maliklerinin rızası olmaksızın tesisi kurabilir.

2.Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre özellikle bilirkişi raporu içeriğine göre; anataşınmazın çatısında 4 adet çanak (uydu) antenin bulunduğu belirlenmiş ise de sözü edilen uydu antenlerin yukarıda açıklanan koşullara uygun olup olmadığı, bu antenlerin tüm kat maliklerinin yararlanmasına açık uydu antenler mi, yoksa ayrı ayrı kat maliklerine ait olan bireysel anten mi olduğu ve her bir antenin hangi kat malikine (veya davalıya) ait olduğu, bunların iddia edildiği gibi çatıya zarar verip vermediği ve davacının çatıyı tamir ettirmesini gerektiren sorunun bu sistemlerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususlarında yeterli araştırma ve incelemenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle yeniden yerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak yukarıda belirlenen hususlarda ve özellikle davaya konu uydu antenlerin hangi kat maliklerine ait olduğu ve antenlerin çatıya zarar verip vermediği saptanarak, ancak bu kat malikleri yönünden müdahalenin kabulü ile çatı onarım gideri için sorumluluklarının gerekeceği dikkate alınmadan tüm davalıları kapsar biçimde müdahalenin önlenmesine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2.Mahkemenin gerekçeli kararında davalıların müdahalesinin men'ine ve çatı onarım gideri olan 2.000.000.000TL'nın arsa payları oranında davalılardan alınmasına karar verilmiştir.

HUMK'nun 388. maddesinin son fıkrası uyarınca kararın hüküm sonucu kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde gösterilmesi gerekir. Bu bağlamda mahkeme kararlarının uygulanabilir olması, infazda güçlük yaratmaması ve duraksamaya neden olacak nitelikte bulunmaması gerekir.

Somut olayda; kararın hüküm sonucu bölümünde önlenmesine karar verilen müdahalenin ne olduğu ve yapılması gereken işler, hangi davalılara ne tür borçlar yüklendiği ve ödenmesine karar verilen onarım giderlerinden hangi davalıya ne kadar ödeme isabet ettiği yönlerinde yeterli açıklık bulunmaması ve kararın infazda duraksamaya neden olacak nitelikte bulunması,

3.Kat mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince karar gereğinin yerine getirilmesi için davalılara uygun bir süre verilmesi gerekirken bu sürenin verilmemiş olması, Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.