Dava dilekçesinde rücuen tazminatın (yakıt borcu) faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dava, kat irtifaklı anataşınmazın yakıt ihtiyacı temini için üçüncü kişiye ödenen sıvı yakıt parasının eski yönetici olan davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle davaya dayanak teşkil eden 14.8.2003 günlü anataşınmaza ait kat malikleri kurulunca alınan kararın incelenmesinden; davacı yeni yönetici Talat'ın anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olmadığı, 14.8.2003 günlü kararda yatırılmayan yakıt borcunun tahsili için eski yönetici olan davalılara yetki verildiği, tahsil edemedikleri takdirde kalan borçları kendilerinin ödeyeceklerinin kararda yazıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu edilen alacak, 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 35/i madde ve bendinde sayılan bir alacak mahiyetinde olmadığı gibi dosya içeriğinden, ödenmeyen yakıt bedeli içerisinde davalıların ortak gider, avans veya yakıt borçlarının bulunup bulunmadığı da saptanamamaktadır.

Bu duruma göre mahkemece öncelikle böyle bir rücu davasını açması için bağımsız bölüm maliki olmayan davacı yeni yöneticiye kat malikleri kurulunca verilmiş bir yetki bulunup bulunmadığının araştırılması, yetki verildiğinin anlaşılması halinde dava konusu borçtan ne kadarının zimmetlerinde bulunduğunun uzman bilirkişiye tespit ettirilmesi böyle bir durum varsa bu miktara hükmedilmesi, zimmetleri bulunmadığı takdirde salt arsa payları oranında kendilerine düşen miktar saptanıp buna hükmedilmesi, aksi halde davanın reddi yolunda hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.