Davacı, davalılardan iş verene ait işyerinde 18.08.1997-30.04.2001 tarihleri arasında kesintisiz süre ile çalıştığı ve bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu'nun 7. maddesine göre, "Genel Müdürlük, merkez ve taşra teşkilatından oluşur. Genel Müdür idari ve adli merciler ile üçüncü şahıslara karşı Kurumu temsil eder. Temsil yetkisini gerektiğinde genel hükümlere göre devredebilir. Kurum avukatının bulunmadığı yerlerde ve zamanlarda bunlara ait görevlerin yerine getirilmesinde Genel Müdür, icra ve yargı mercileri nezdindeki temsil yetkisini uygun göreceği Kurum personeline devredebilir.". Davada husumet Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü yerine tüzel kişiliği bulunmayan Ankara il Müdürlüğüne yöneltilmiştir. Bu durum temsilcide yanılma olup; dava dilekçesi, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü'ne tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalıdır.

Kabule göre de; anılan Kanunun muafiyetlere ilişkin 23. maddesine göre Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü, her türlü harçtan muaf bulunmasına rağmen karar ve ilam harcından sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. Sonuç : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 20.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.