9. Hukuk Dairesi

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının günde 12 saat çalıştığına göre fazla çalışma açısından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı, davacının fazla çalışmasının olmadığı gerekçesi ile temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışmasının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Somut olayda, davacı işyerinde günde 12 saat çalıştığını ve fazla çalışma alacağının ödenmediğini ileri sürmüştür. Mahkemece, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda davacının haftanın 6 günü günde 12 saat çalıştığını kabul ederek hesaplama yapılmış ise de; bu sonuç tanık beyanı ile çelişkilidir. Davalı tanıkları işyerinde 3 vardiya çalışıldığını belirtmiş, davacı tanıkları davacının 08:00-20:00 saatleri arasında 12 saat çalıştığını ve işyerinde 2 vardiya olduğunu, beyan etmişlerdir. Mahkemenin işyerindeki çalışma koşullarına ilişkin araştırması yetersizdir. Mahkemece yapılacak iş her iki taraf tanıkları detaylıca dinlenerek işyerinde 2 vardiya mı, yoksa 3 vardiya şeklinde mi, çalıştıkları açıklattırılıp tanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek çalışma şekli netleştirilip buna göre fazla çalışma olup olmadığını değerlendirmektir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.