11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/02/2012 gün ve 2011/348-2012/146 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/04/2014 gün ve 2012/18218-2014/6940 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline olan borcuna karşılık olarak alacaklısı ..., borçlusu ... olan 25/05/2005 tanzim, 24/07/2005 ödeme tarihli 5.882,00 TL bedelli ve aynı tanzim 30/11/2005 ödeme tarihli 37.000,00 TL bedelli iki adet bono verdiğini, müvekkilinin ciro işlemini bilmemesi nedeniyle bu senetlerin ödenmemesi durumunda borcu "müşterek ve müteselsil borçlu olarak" kendisinin ödeyeceğine ilişkin yazılı belgeyi davalının düzenlediğini ileri sürerek, 42.500,00 YTL'nin temerrüt tarihi olan 03/07/2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/18218 E, 2014/6940 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.