Davacı, kendi çalışmaları nedeniyle Bağ-Kur'dan aylık almakta olan davalının, aynı dönemde babası nedeniyle aldığı ölüm aylıklarının tahsili için yapılan takibe yönelik itirazın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın reddiyle, davacıdan kötü niyet tazminatı tahsiline karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi E.. T.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Borçlu lehine kötü niyet tazminatına hükmedilebilmesi için, alacaklının takibinin haksız bulunması yeterli olmayıp, alacaklının takibe geçmede kötü niyetli olduğunun da saptanması gereklidir. Alacaklının takibinde kötü niyetli olduğunun kabulü ise; haksız olduğunu bildiği ya da bilmesi gerektiği halde, icra takibine girişmiş olduğunun kanıtlanmasına bağlıdır.

N. . M.. (A..) tarafından açılan davada;

"babası M.. A..'tan dolayı aldığı yetim maaşı nedeniyle davalı Kuruma borçlu olmadığının" tespiti yönünde verilen kararın temyiz incelemesinde olmasına karşın, anılan aylıkların istirdadı için icra takibine girişilmiş olması, davacı Kurumun takipte kötü niyetli olarak kabulü için yeterli olmadığı halde, kötü niyet tazminatıyla sorumluluğuna hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.