Göçmen kaçakçılığı suçundan, sanık H.. Ç..’in, 765 sayılı TCY’nın 201/a-2 ve 95/2. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1000 YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Siirt Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.02.2006 gün ve 137-27 sayılı hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 28.04.2008 gün ve 60-4553 sayı ile;“ “Sanık H.. Ç.. hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelenmesinde; Oluş ve dosya içeriğine göre kaçak göçmenlerin taşındığı kamyonda ikinci şoför olarak bulunan sanığın ‘ ‘diğer sanık U...K...'in kendisine Mersin’e gitme teklifini işi olmadığından kabul ettiğine, kamyonun ceviz yüklü olduğunun söylendiğine, arabada göçmen olduğunu yakalanınca öğrendiğine’ dair savunmasını diğer sanık U...K...'in doğrulaması ve kapalı kamyonun yakalama anında mühürlü olması karşısında, sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesi...” ” isabetsizliğinden bozulmuştur. Yerel mahkeme ise, 18.06.2009 gün ve 103-125 sayı ile; “...Sanık U...K... savunmasında, isimlerini bilmediği İran’lı ve Doğubeyazıt’lı iki kişinin kendisine gelerek Mersin’e kadar ceviziçi yüklü kamyonu götürmesi için kendisine 1200 Dolar teklif edildiğini, yanına diğer sanık H... Ç...’i aldığını belirtmiştir. Sanık H.. Ç.. araç içerisinde göçmen olduğunu bilmediğini, U...K...'ne eşlik etmek maksadıyla araçta bulunduğunu savunmuştur. Sanık U...K...'in ’in kolluktaki ifadesinde kamyonda kaçak malzeme olduğunu bunu Mersin’e götürmek üzere anlaştıklarını ve kendilerine teklif edilen parayı diğer sanıkla paylaşacaklarını söylemiş olması, her iki sanığın araç içerisindeki 65 göçmeni Ağrı'nın Doğubeyazıt İlçesinden Siirt'in Baykan İlçesine kadar (bu 65 göçmenin varlığından habersiz olarak) farkında olmadan götürmelerinin hayatın doğal akışına uygun olmaması, soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen Pakistan ve Bangladeş uyruklu göçmenlerin Yunanistan’a gitmek üzere para karşılığı Türkiye’ye giriş yaptıklarını belirtmiş olmaları karşısında sanıkların bu savunmalarına itibar edilmemiş ve sanıkların aynı irade birliği içerisinde maddi menfaat temin etmek maksadıyla göçmen kaçakçılığı suçunu işledikleri...” ” gerekçesiyle direnerek sanık H..’in bu kez 5237 sayılı TCY’nın 79/1-b, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2500 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiştir. Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının “ “bozma” ” istekli 08.03.2010 gün ve 44090 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.