9. Hukuk Dairesi

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, emsal dosyalarda toplanan deliller ve eldeki dosyada toplanan deliller değerlendirildiğinde davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde çalışanların saat ücreti ile çalıştıkları, maaş hesabına her ay farklı ücret yatırılmasının da saat ücreti ile çalışılmasından kaynaklandığı, bu nedenle davacının 0.88 Libya Dinarı karşılığı 3.57 saat ücreti ile çalıştığı kabul edilerek ilgili seçeneğe göre karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Davacı işçi, davalı şirketin Irak ve Libya’daki şantiyelerinde aşçı olarak çalıştığını, en son 1.300,00 USD ücret aldığını belirterek davaya konu ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmiştir. Davalı işveren son ücretin 0,88 Libya Dinarı karşılığı 3,57USD/saat olduğunu savunmuştur. Bu konuda işçinin imzasını içeren bir bordro vs sunulamamıştır. Mahkemece, davacının savunmada geçen saat ücreti ile çalıştığı gerekçesiyle bilirkişi ek raporun ikinci seçeneğine göre davaya konu isteklerin kabulüne karar verilmiştir. Somut olayda davacının aylık temel ücretinin miktarı tartışma konusudur. Davacı tanığı davacının iddia ettiği ücreti doğrulamış, ücret araştırmasına gelen cevapta yurt içinde çalışan davacı emsali işçinin 2000-2200 TL alabileceği açıklanmıştır. Mahkemece davalının savunduğu saat ücreti üzerinden yapılan hesaba itibar edilerek isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece kabul edilen ücret, yurt içinde çalışan bir işçinin alabileceği ücret olarak sendika tarafından bildirilen ücretin dahi altında kalmaktadır. Dosya içinde yer alan cari hesap kartının ile banka hesabı incelemesinden son aylarda 1.100,00 USD’nin üzerinde ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Nitekim işçinin banka hesabına yapılan ödemeler “maaş ödemesi” olarak gösterilmiştir. Yurt dışında kullanılmak üzere bir miktar avans verildiği de dikkate alındığında davacı işçi iddia ettiği ücreti kanıtlamış durumdadır. Davalı işverence dosyaya sunulan ispata elverişli olmayan ve imza içermeyen bordro ve cari hesap kartına itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır. Davacının ücreti 1.300,00 USD olarak kabul edilmeli ve bilirkişi raporunda sözü edilen ücreti esas alan ilgili seçenek mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.