4.Daire         1998/115 E.  ,  1998/2373 K. "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y

İstemin Özeti : Davacı kurumun 1990 yılında kamyon alabilmek için bir firmaya Alman Markı olarak ödediği ve satış olmadığı takdirde aylık % 2 faizle paranın geri alınması yolundaki sözleşmeye göre, kamyonlar teslim alınmadığı halde tahakkuk eden faiz gelirini hasılat olarak kaydetmediği ileri sürülerek 1991 yılı için re'sen kurumlar vergisi salınıp, kaçakçılık cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi … günlü ve E:…, K:.. sayılı kararıyla; davacı kurumun 1990 Eylül ayında yirmi adet kamyon alabilmek için bir firmayla sözleşme yaptığı ve bedelini Alman Markı olarak ödediği, kamyonların teslim edilmemesi halinde sözleşmede aylık % 2 faizle paranın iade edilmesinin öngörüldüğü, kamyonlar teslim edilmediği ve para iade edilmediği için 1994 yılında alacak davası açıldığı ve 1996 yılında ödenen anaparanın Alman Markı olarak iadesine karar verildiği, bu durumda sadece sözleşmede yazılı olan ve ilgili yılda tahsil edilemediği kesin olan faiz alacağının hasılat olarak kaydının mümkün olmadığı gerekçesiyle tarhiyatın kaldırılmasına karar vermiştir. Vergi Dairesi Müdürlüğü, sözleşmede alınması öngörülen faizin ilgili yılda Türk Lirasına çevrilerek hasılat olarak kaydının gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

Danıştay Savcısı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle, temyiz isteminin reddine 2.6.1998 gününde oybirliğiyle karar verildi.