DANISTAYKARAR

4.Daire         1998/288 E.  ,  1998/2722 K. "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y

İstemin Özeti : Davacı kurum tarafından 1996 yılına ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen kurumlar vergisi, fon payı, gelir (stopaj) vergisi ile geçici verginin 164.641.718.133 lira matraha isabet eden kısmının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. … Vergi Mahkemesi … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla; muhasebe kuralları uyarınca, işletmenin dönem sonu mal mevcudunun aktif değer olarak ticari kazancın oluşumunda rol aldığı ve dönem sonu mal mevcuduna göre ticari kazançın değiştiği, olayda davacı şirketin 1996 yıl sonu stok kömürlerine Etibank Genel Müdürlüğünce el konulduğu,stok kömürün iadesi için davacı kurumun açtığı davanın reddedildiği, bu durumda 1996 dönemi bilançosu aktif kalemleri içinde yer alan ancak Etibank Genel Müdürlüğünce el konulması nedeniyle davacı tasarrufundan çıkan kömüre karşılık gelen 164.641.718.133 liranın matrahtan düşülmesi gerektiği gerekçesiyle, tahakkukun dava konusu edilen kısmının kaldırılmasına karar vermiştir. Vergi Dairesi Müdürlüğü, stok kömürün indirilecek giderler arasında olmadığı öne sürerek kararın bozulmasını istenmektedir.

Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

Danıştay Savcısı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle, temyiz isteminin reddine 18.6.1998 gününde oybirliğiyle karar verildi.