DANISTAYKARAR

4.Daire         1999/1841 E.  ,  2000/794 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

İstemin Özeti : Davacı şirketin 1996 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu, şirketin 1995 yılında aktifine kaydettiği araç için fatura bedelinden daha yüksek miktarda bir bedeli kayıtlarına intikal ettirdiği ve 1996 yılında bu kayıtlı değeri yeniden değerlemeye tabi tuttuğu ve bu değer üzerinden amortismana tabi tutarak gider kaydettiğinin tespit edilmesi üzerine fatura bedeli üzerinden amortisman ayrılması gerektiği belirtilerek fazladan gider kaydedilen tutar kurum kazancına ilave edilmiş ve bu tutar kadar yatırım indiriminden yararlanmaya hak kazandığından söz edilerek davacı şirket adına 1997/4 üncü ayı için gelir (stopaj) vergisi salınmış, fon payı hesaplanmış, kaçakçılık cezası kesilmiştir. ... Vergi Mahkemesi … günlü ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ihtilaf konusu araç için fazla amortisman ayrıldığı iddiasıyla 1995 yılı için yapılan tarhiyata karşı açılan davada, kayıtlara intikal ettirilen bedelin gerçek alış bedeli olduğunun anlaşıldığı belirtilerek tarhiyatın kaldırılmasına karar verildiği, bu durumda aracın gerçek alış bedeli olan tutar üzerinden ihtilaflı yılda yeniden değerlemeye tabi tutularak amortisman ayrılmasında kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle vergi fon payı ve cezanın kaldırılmasına karar vermiştir. Davalı İdare, yapılan tarhiyatın kanuna ve usule uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Danıştay Savcısı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Hüküm veren Danıştay Dördüncü Dairesince gereği görüşüldü: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Bu nedenle, temyiz isteminin reddine 28.2.2000 gününde oybirliğiyle karar verildi.