10.Daire         1988/2831 E.  ,  1990/856 K. "İçtihat Metni"Daire : ONUNCU DAİRE Karar Yılı : 1990

YABANCI UYRUKLULARIN İZNE TABİ DAĞLARA ÇIKIŞLARINA İLİŞKİN PROTOKOLÜN İPTALİ İSTEMİYLE AÇILAN DAVADA HUKUKİ İSABET BULUNMADIĞI HK.<

Dava, 13.5.1988 tarihinde Milli Eğitim Gençlik ve Spor, İçişleri, Dışişleri, Maliye ve Gümrük, Kültür ve Turizm Bakanlıkları, Genelkurmay ve Jandarma Komutanlığı, Mit Müsteşarlığı ve Dağcılık Federasyonu Başkanlığı temsilcileri tarafından imzalanan "Yabancı uyrukluların Ülkemizdeki İzne Tabi Dağlara Çıkışlarına İlişkin Protokol'un 6.maddesi ile bu uygulamaya yaptıkları itirazın reddine ilişkin Bakanlık işleminin iptali istemiyle açılmıştır. Dava konusu edilen Protokolun 6.maddesinde dağların temizliği ve Dağcılık Federasyonunun faaliyetlerinde kullanmak amacıyla "Dağcılık Federasyonu Fonuna" kaydıyla kişi başına 50 ABD Doları veya karşılığı Türk Lirası alınacağı konusu düzenlenmiştir.

14.5.1987 günlü 19480 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan "Beden Terbiyesi ve Spor Genel Müdürlüğü Federasyonlar Fonu Yönetmeliğinin" Fonun gelirlerini açıklayan 11.maddesinde çeşitli gelir kaynakları sayılmış(h) bendinde ise bunlara girmeyen diğer gelirler konusu yer almıştır.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, tüm dosyada yaygın bir uygulaması olan "dağcılık" anlamında çıkış gerektiren dağlara çıkış ücreti alındığı, protokol ile bu uygulamanın yabancı uyrukluların sınırlı tutulduğu, dağların temizliği ve çevre koruma açısından da konuya yaklaşıldığı ve bu çıkışlardan kişi başına ABD doları üzerinden alınan paranın, dağcılık sporunun gelişmesi dikkate alınarak Dağcılık Federasyonuna gelir olarak bırakılmak istendiği ve yukarıda sayılan pek çok idare tarafından bu durumun uygun bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla çeşitli bakanlıklar ve Genelkurmay ile Jandarma Genel Komutanlığı tarafından imzalanan 13.5.1988 tarihli Protokol, amacı, düzenlenme sebepleri ve oluşturulan fonun kullanım yeri olarak hukuk kurallarına ve mevzuata uygun bulunmuştur. Davacının, idarelerin fon ihdam etme yetkisinin olmadığı ve bu uygulamaların turizm faaliyetlerini aksattığına ilişkin iddiaları, dava konusu protokolün iptalini gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verildi.