12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi şirket tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Şikayetçi vekilinin 04.02.2014 tarihinde yapılan taşınır malların ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, istemin reddine ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 134/2. maddesine göre; "İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler, yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler."

Somut olayda, şikayetçi ...’nin ihalesi yapılan taşınır mallar üzerinde istihkak iddiasında bulunan üçüncü kişi olduğu, takipte alacaklı veya borçlu sıfatının bulunmadığı ve ihaleye pey sürmek suretiyle iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan maddede ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Şikayetçinin ihalesi yapılan taşınır mallar üzerinde istihkak davası açmış olması, kendisine ihalenin feshini talep hakkı vermez. O halde, mahkemece; şikayetçinin isteminin aktif husumet yokluğundan reddi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değil ise de sonuçta istemin reddine karar verildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak,

İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine göre işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Bu durumda şikayetçi şirketin ihalenin feshi istemi aktif husumet yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.