2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre yokluğunda verilen hükmün sanık ...'ın öncelikle sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması ancak 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği geçersiz olduğundan, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre mükerrir olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıkların temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.