2. Ceza Dairesi

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden sanığın toprak alıp götürdüğünün iddia edildiği olayda, 3213 Sayılı Maden Kanunu’nun 5177 sayılı Kanun ile değişik 2-a maddesinde "inşaat ile yol yapımında kullanılan ve tabiatta doğal olarak bulunan kum ve çakılın” maden olarak kabul edildiği, anılan Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 12.maddesinin 5.fıkrasında "...bu şekilde maden çıkartılması ve/veya sevk edilmesi Devlet malına karşı işlenmiş fiil sayılır. Bu fiili işleyenler adli takibat yapılmak üzere ilgili makamlara bildirilir" hükmüne yer verildiği ancak suç tarihinden sonra 10.06.2010 tarihinde 5995 sayılı Yasanın 6.maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12.maddesinin 5.fıkrasının değiştirildiği, buna göre; "ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde sevk edilen madene el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup, el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin iki katı tutarında idari para cezası uygulanır..." hükmüne yer verildiği, dolayısıyla söz konusu değişiklik sonrasında sanığın iddia edilen eyleminin suç olmaktan çıkıp sadece idari yaptırımı (para cezasını) gerektirdiği ve soruşturma aşamasında idari yaptırım kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında farklı bir gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de, sonuca etkili olmadığından bu durum bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.