22. Hukuk Dairesi

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette topoğraf olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti talebinde bulunmıştur. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma ücreti alacakları olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Mahkeme tarafından verilen ilk karar Dairemizce, “Karara esas alınan bilirkişi raporunda işyerindeki güvenlik alarm sisteminin açılış kapanış saatlerini gösteren ulusal gözlem raporuna göre fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmış, hesap raporuna taraf vekilleri itiraz etmişlerdir. Davacı işyerinde birden fazla ünvanda çalışmış olup davacının çalıştığı her bir ünvana ait görev tanımları dosya içine alınarak dosyadaki diğer işyeri kayıtları ile birlikte değerlendirme yapılarak yukarıda açıklanan ilkelere göre davacının fazla çalışması olup olmadığı belirlenerek bilirkişiden tarafların rapora itirazlarını karşılayacak denetime elverişli rapor alınmalıdır. Tarafların hesap raporuna yaptığı itirazlar karar yerinde karşılanmadan denetime elverişli olmayan rapora itibarla yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.” denilerek bozulmuştur. Mahkeme bozmaya uyarak yeniden bilirkişi raporu almıştır. Öncelikle bozma öncesi ve sonrası alınan bilirkişi raporları arasında Ulusal Gözlem Merkezi kayıtlarına daynamasına ve aynı esatan hareket etmelerine rağmen fazla çalışma ücreti bakımından çok ciddi farklılık bulunmaktadır. Bu itibarla her iki rapor arasında çelişki bulunup bu çelişki giderilmeksizin bozma sonrası rapora itibar edilerek karar verilmesi isabetsizdir.

3.Dairemiz uygulamasına göre fazla çalışmanın ücretin içinde kararlaştırılması ücretin asgari ücretin üzerinde olması ve yıllık 270 saatle sınırlı olmak kaydıyla geçerlidir. Somut olayda, davacının ücreti asgari ücretin üzerinde olup iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin ücretin içinde olduğu kararlaştırılmıştır. Yukarıda değinildiği gibi yıllık 270 saatle sınırlı olarak buna değer verilmesi gerekirken bunun yapılmaması da isabetsizdir.

4.Nihayet dosya kapsamında fazla çalışma tahakkuku yer alan imzasız bordrolar bulunmaktadır. Bu bordro içeriklerinin banka kanalıyla ödenip ödenmediği araştırılmaksızın hiç dikkate alınmaması da yerinde olmamıştır. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.