Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yokluğunda verilen hüküm sanığın sorgusu sırasında bildirdiği ve aynı zamanda mernis adresi olan “..... Mahallesi, .... Sokak, No:...., İç Kapı No:...,, .../,,,,” adresinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; UYAP kayıtlarına göre tebligatın yapıldığı 15/04/2013 tarihinde sanığın ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; kararın kesinleşmediği, sanık yönünden yasa yolu süresinin öğrenme üzerine başlayacağı ve 05/06/2013 tarihinde yapılan temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; 19/12/2011 tarihli duruşmada tutuklu iken savunması alınan sanığın, duruşmadan bağışık tutulması konusunda istemde bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşücesine katılınmamıştır. TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.