Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu ve bu itibarla tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasında yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, anılan maddede belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle; infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.