2. Ceza Dairesi

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın katılanın evine daha önce haksız olarak ele geçirdiği yedek anahtar ile bir kez girdiğini ve suça konu valizle içine koyduğu eşyaları aldığına ancak başka bir gün eve girmediğine yönelik savunması, katılanın komşusu olan tanık ...'in de katılanın evinden bir kez tıkırtı duyduğunu ve evden çıkan bir bayan gördüğünü, bunun dışında başka bir gün tıkırtı duymadığını söylemesi karşısında, sanığın cinsel taciz iddiasında bulunması sonrası hakkında delil yetersizliğinden ek takipsizlik kararı verilen katılanın kardeşi tanık ... aşamalarda alınan ifadesinde, sanıkla evlerinde iki kez görüştüklerini ve sonraki takip eden iki gün peş peşe eve geldiğinde kilitleyerek çıktığı kapının kapalı ama kilitli olmadığını, sonra da yedek anahtarın çalındığını anladığını söylemiş ise de sanıkla aralarında husumet bulunduğu anlaşılan tanık ...'ın beyanının, sanığın eve 2 kez girdiğinin kesin bir delili olamayacağı ve bu nedenle sanığın katılanın evine bir kez girdiğinin kabulü gerekeceğinden sanığın TCK'nın 142/2-d. ve 116/1. maddeleri uyarınca cezandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden her iki suç için de aynı Yasa'nın 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.