2. Ceza Dairesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Somut olayda, temyiz dışı sanık ...'un bilinen en son adresinin savunmasında bildirdiği adrese gerekçeli kararın tebliğe çıkartıldığı, ancak tebliğ edilemediğinden mahkemesine iade edildiği, bu kezde mahkemece gerekçeli kararın farklı bir adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğe çıkartıldığı ve bu tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın bilinen en son adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde ise sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (mernis adresi) belirlenerek gerekçeli kararın bu adrese tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tam metni görüntülemek için kayıt olun
Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın