8. Hukuk Dairesi

Davacı 3. kişi vekili, 22.06.2012 tarihinde haczedilen malların vekil edenine ait olduğunu ileri sürerek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve mahcuzların değerinin %15'inden az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı alacaklı vekili, davacı ile borçlu şirket arasındaki makine satışının alacaklılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı yapıldığını, aksi kanaatte dahi borçlu ile üçüncü kişi arasındaki ilişkinin işyeri devri niteliğinde olduğunu, taraflar arasındaki bu ilişki kapsamında daha önceden verilmiş mahkeme ve Yargıtay kararları olduğunu savunarak davanın reddi ile % 40'dan az olmamak üzere tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı borçlu şirket temsilcisi, yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemiştir. Mahkemece; ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne; dava konusu mal üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, davalı alacaklının temyizi üzerine Dairemizce, 2013/21954 Esas, 2015/3998 Karar sayılı, 12.02.2015 tarihli karar ile bozulmuş; Daire kararına yönelik davacı 3. kişi vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasıdır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;