9. Hukuk Dairesi

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, dava dışı alt işveren ile davacı arasında imzalanan iş sözleşmelerinde önceden ödenen ücretten daha düşük tutarda ücretin kararlaştırıldığı ve sözleşmeyi imzalayan davacının bu yeni şartlarda çalışmaya devam ettiği, yeni iş sözleşmesini imzalayarak düşük olan ücret rakamlarını kabul eden davacının bu değişikliği daha sonra esaslı değişiklik olarak ileri sürüp ücret farklarını istemesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Davacı işçi alt işveren işçisi olarak çalıştığı sırada ücreti 2010 yılı Ocak ayında düşürülmüş, bu arada davacının yeni bir sözleşme imzaladığı davalı tarafından ileri sürülmemiştir. Davalı asıl işveren Ocak 2010 tarihinden itibaren ücretlerin ihtirazi kayıtsız olarak alındığını ileri sürerek itirazda bulunmuştur. Dosyaya sunulan iş sözleşmesi 01.01.2012 tarihli olup, iş sözleşmesinde ücretin miktarı yazılı değildir. Bu durumda Ocak 2010 döneminde ücretin işverence tek taraflı olarak indirildiği, bu konuda 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedürün uygulanmadığı anlaşıldığından, dosya içindeki bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak isteğin kabulü yönünde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.