11. Hukuk Dairesi

Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2014 tarih ve 2014/737-2014/736 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: İhtiyati haciz talep eden Banka vekili, borçluların vadesi geldiği halde çekten kaynaklı borcu ödemediklerini ileri sürerek taşınır ve taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati hacze konu edilen çekin, ihtiyati haciz talep eden alacaklıya rehin cirosu ile geçtiği, çekte rehin cirosunun caiz olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir. Karar, ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir. Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir. İhtiyati haczin şartları İİK’nın 257. maddesinde belirlenmiştir. Buna göre, “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.”

Somut olayda, ihtiyati haczin şartlarının oluşup oluşmadığının yukarıda anılan kanun hükmüne göre belirlenmesi gerekirken, dosya kapsamında çekin rehin cirosuyla verildiğine dair delil bulunmadığı halde mahkemece, alacaklı sıfatını haiz olan tarafın banka olması nedeniyle, bankaların kredi müşterilerinden ciro yoluyla aldıkları çeklerdeki ciroların rehin cirosu olduğu kabul edilerek yazılı gerekçeyle ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.