1. Hukuk Dairesi

Davacı, kayden maliki olduğu 679 ada 16 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümü istenildiği zaman iade edilmek üzere davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, satıştan bir gün sonra yapılan protokol ile iade hususunun kararlaştırıldığını ve teminat olarak 150.000,00 Dolarlık senet verildiğini, daha sonra taşınmazın iadesini istediğinde ise davalının geri vermeye yanaşmadığını, yaptığı takip sonucunda senedin de sahte olduğunun belirlendiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının aynı konuda daha önce açtığı davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/570 esas, 2012/327 karar sayılı kararı ile reddedildiğini, taraflar arasında kesin hüküm olduğunu, resmi şekilde düzenlenen usulüne uygun işlem ile taşınmazı satın aldığını, iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın inanç sözleşmesi gereği olarak davalıya temlik edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davada inançlı işlem hukuksal nedenine dayanıldığı, aynı mahkemenin 14.06.2012 tarih, 2011/570 Esas, 2012/327 Karar sayılı taraflar arasında görülen davanın hukuki sebebinin farklı olması nedeniyle eldeki dava bakımından da Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303. maddesi anlamında kesin hüküm teşkil etmeyeceği, davacının inançlı işlem iddiasının 05.02.1947 tarih, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı belge ile kanıtlandığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.098.60.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.