13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını ve kendisinden çeşitli isimlerle toplamda 3.747,50 TL kesinti yapıldığını iddia etmiştir. Fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak şimdilik 3.300,00 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte kendisine iadesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, dava kısmen kablu edilerek 2.545,05 TL'nin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiş ve bu karar davalı tarafça temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.