Esas No
E. 2014/48790
Karar No
K. 2016/6292
Karar Tarihi
Karar Sonucu
REDDİNE
Hukuk Alanı
Genel Hukuk
Aramaya Dön
YARGITAY

13. Hukuk Dairesi

E. 2014/48790 K. 2016/6292 T.
Karar Sonucu REDDİNE
Resmî Atıf Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/48790, K. 2016/6292, T. 01.03.2016
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Hukuk Dairesi
Esas No
2014/48790
Karar No
2016/6292
Karar Tarihi
01.03.2016
Dava Türü
Hukuk
Hukuk Alanı
Genel Hukuk
Karar Sonucu
REDDİNE
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

13. Hukuk Dairesi         2014/48790 E.  ,  2016/6292 K.

"İçtihat Metni"

... vekili avukat ... ile 1-... Vekili avukat ... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 27.06.2014 gün ve 2013/1036 2014/1024 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 12.09.2008 tarihinde açtığı bu dava ile ayıplı mal onarım bedeli olarak 1.635.58 TL alacak isteminde bulunmuş mahkemece ayıbın üretim kaynaklı olmadığı,dava dışı 3. kişinin müdahalesi sonucu oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1890 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olarak verilen karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
REDDİNE Yargıtay Hukuk Genel Hukuk K5236 md.19 K5219 md.427/2 K5219 md.427
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog