11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/05/2015 tarih ve 2015/48-2015/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının haklı bir sebep olmadığı halde işletmesinde “...” marka ve logolarını kullanarak müvekkilinin itibarından haksız yararlandığını, markaya tecavüz ettiğini, uygun olmayan sair ürünler sattığını, böylece tüm ürünlerinin “...” ürünleriymiş gibi bir intiba yarattığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi, 4.000 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile 3-4 yıldır ticari ilişki içinde olduğunu, davacının ürünlerini alıp sattığını, kazanç kaybı iddialarının haksız ve yersiz olduğunu, iddiaya konu tabelayı dahi davacının kendisinin taktığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, markaya tecavüz niteliğindeki eylemin faalinin, işyerini davalıdan devralan dava dışı ... isimli kişi olduğu gerekçesiyle, davanın husumet eksikliği nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.