Esas No
E. 2016/3256
Karar No
K. 2016/5039
Karar Tarihi
Karar Sonucu
REDDİNE
Hukuk Alanı
Genel Hukuk
Aramaya Dön
YARGITAY

13. Hukuk Dairesi

E. 2016/3256 K. 2016/5039 T.
Karar Sonucu REDDİNE
Resmî Atıf Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2016/3256, K. 2016/5039, T. 19.02.2016
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Hukuk Dairesi
Esas No
2016/3256
Karar No
2016/5039
Karar Tarihi
19.02.2016
Dava Türü
Hukuk
Hukuk Alanı
Genel Hukuk
Karar Sonucu
REDDİNE
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

13. Hukuk Dairesi         2016/3256 E.  ,  2016/5039 K.

"İçtihat Metni"... vekili avukat ... ile ... vekili avukat . .. aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 20.4.2011 gün ve 404-170 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 6000 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğinde bulunmuş, mahkemece, 20.4.2011 tarihinde davanın kısmen kabulüne, icra takibinin 1528,02 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
REDDİNE Yargıtay Hukuk Genel Hukuk K5236 md.19 K5219 md.427/2 K5219 md.427
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog