11. Ceza Dairesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1.Sanığın, bir şekilde ele geçirdiği şikayetçi ...'e ait sürücü belgesi üzerinde sahtecilik yapmadan katılan ...'ye ait işyerinden 11.07.2011 ve 18.07.2011 tarihlerinde araç kiralaması, süresi içerisinde araçları teslim etmesi, 20.07.2011 tarihinde de sanığın katılana ait işyerinden yine ... kimliği ile araç kiralayıp, kaza yapması üzerine aracı hasarlı olarak terk edip iade etmediğinin anlaşılması karşısında sanığın, aracı başkasına ait sürücü belgesi ile kiralamasının tek başına dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğine delalet etmeyeceği, kabul edilen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde suç vasfında hataya düşünelerek dolandırıcılık suçundan karar verilmesi,

2.Sanığın, temin ettiği şikayetçi ...'e ait sürücü belgesinde değişiklik yapmadan katılana ait işyerinden 18.07.2011 ve 20.07.2011 tarihlerinde araç kiralaması sırasında bu isimle kira sözleşmesi ve düzenlenen senetleri imzalaması, dosya içerisinde fotokopileri bulunan kira kontratı ekindeki senetlerde suç tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK’nun 688. (6102 sayılı Kanunun 776.) maddesinde belirtilen zorunlu unsurların bulunmayıp, 18.07.2011 keşide tarihli senedin bir kısım unsurları sonradan doldurularak icraya konu yapılması sebebiyle senetlerin bono vasfını haiz olmayıp, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde teselsül eden tek bir özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eylemleri bölünmek suretiyle yazılı şekilde hem resmi belgede sahtecilik hem de özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine hükmolunması, yasaya aykırı,

3.5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.