14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve çelişmeyen anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarını içeren ifadeleri, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, önceki erkek arkadaşıyla olan ilişkisini ailesine açıklayacağı tehdidiyle mağdureyi dedesine ait eve zorla götürerek öptüğü, cinsel bölgelerini okşadığı ve mağdurenin bağırıp karşı çıkarak direnmesi üzerine başkaca engel neden olmaksızın eylemini sonlandırdığı sabit olduğundan, üzerine atılı suçları işlediği anlaşılan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 103/1 ve 109/2, 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi, Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın mağdureye yaptığı cinsel istismar eylemini kameraya çektiğini, isteklerine olumsuz cevap vermesi durumunda bu görüntüleri yayacağını söylemek suretiyle mağdureye, annesine ait bir adet bileziği getirterek kendisine vermesini sağladığı, ertesi gün yine telefonla arayarak 150 TL istediği mağdurenin olumsuz cevap vermesi üzerine ise evlerine gelip ailesiyle konuşmakla tehdit etmesi üzerine mağdurenin polise giderek sanıktan şikayetçi olduğu, sanığın bu suretle zincirleme şekilde şantaj suçunu işlediği anlaşılmakla, TCK'nın 107/2 yollamasıyla 107/1. maddesi uyarınca verilen cezanın aynı kanunun 43/1. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, Kanuna aykırı, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.