18. Hukuk Dairesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 60 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir. Şöyle ki; Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi (Umumi Mahalleler) 61 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %35 daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur. 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 143,13 TL, emsal alınan ... Mahallesi (Umumi Mahalleler) 61 ada 1 parselin ise 229,01 TL dir. Emlak vergi değerleri bakımından emsal taşınmaz dava konusu taşınmaz ile en fazla eşdeğer olabilecekken bilirkişi kurulunca emsalden çok daha fazla değerli olarak kabulü bu emsalin uygun emsal olmadığı izlenimini vermektedir. Buna göre, emsal karşılaştırmasında vergi oranlarına ters düşmeyecek değerlendirme imkanı veren uygun emsaller bulunabileceği gibi aynı kamulaştırma kapsamında Dairemizce incelenen ve Dairenin 2014/11819 E-13391 K, 2014/11820 E- 2014/13392 K (...