Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen mühür bozma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde öngörülen zamanaşımı, son kesici işlem olan savunmasının alındığı 02.04.2008 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.