7. Ceza Dairesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 21.02.2011 tarihli gıyabi karar sanığın yengesine tebliğ edilmişse de sanığın tebligatın yapıldığı 19.04.2011 tarihinde cezaevinde olduğu bu nedenle yapılan tebligatın usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yaptığı 18.05.2011 tarihli temyiz isteğinin yasal süresinde olduğu kabul edilerek 21.02.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de; Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü ile lehine maktu vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca katılan lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tam metni görüntülemek için kayıt olun
Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın