14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;Sanık hakkında atılı suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince teşdiden belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası aynı Kanunun 109/3-b. maddesi ile bir kat arttırılırken 4 yıl 12 ay yerine yazılı şekilde 4 yıl hapis cezası belirlenip müteakip indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması neticesinde 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün E. fıkrasının ikinci bendinde yer alan “...5237 S.Y.nin 109/3-b gereğince cezası 1 kat arttırılarak sanığın 4 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin çıkartılarak yerine “...5237 sayılı TCK'nın 109/3-b. maddesi gereğince cezası 1 kat arttırılarak sanığın 4 YIL 12 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” izleyen üçüncü bentteki “...5237 S.Y.nin 110 gereğince takdiren 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın 1 YIL 4 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin çıkartılarak yerine “...5237 sayılı TCK'nın 110. maddesi gereğince takdiren 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın 1 YIL 8 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ve dördüncü bentteki “...5237 S.Y.nin 62 gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 YIL 1 AY 10 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin çıkartılarak yerine “...5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 1 YIL 4 AY 20 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” yazılması ve hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.