11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/10/2010 tarih ve 2009/625-2010/672 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, bir kısım davalıların sürücü, malik ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu araçta müvekkillerinin murisinin yolcu olarak bulunduğu sırada diğer bir kısım davalıların sürücü ve maliki olduğu araç ile çarpışması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000 YTL destek tazminatı ile 1.000 YTL cenaze gideri ve toplam 40.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limiti ile müvekkilinin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı ...’nın destekten yoksun kalma talebinin kabulü ile, 19.253,57 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların davalılar aleyhine açtığı defin ve sair tazminat talebinin kabulü ile 2.272,88 TL’nın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacıların açtığı manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacılardan eş için 8.000,00 TL, diğer davacılar için 5.000,00’er TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... şirketi dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

AAÜT.’nin 3/2. maddesinde, “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur” şeklinde belirtilmesine ve her bir davalı için ret sebebi ortak olmasına rağmen, mahkemece her bir davalı vekili için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemişse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK.’nın 438/7. maddesi uyarınca, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.