Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteğini değerlendirme yetkisinin 5271 sayılı CMK.nun 42/1.fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait olup bu konuda karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 02.10.2012 gün ve 2011/1134 E. -2012/744 K. sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Gıyabi kararın, sanığın savunmasında bildirdiği adrese tebliğe çıktığı, adresin kapalı olması ve komşunun beyanına göre sanığın çarşıda olduğunun tespit edilmesi üzerine en yakın komşusuna haber verilip tebligat parçasında imzası bulunan mahalle muhtarına 04/09/2012 tarihinde teslim edildiği, sanığa yapılan gıyabi karar tebligatının usulüne uygun olduğu gözetilerek sanığın eski hale getirme talebinin reddi ile yasal süresinden sonra vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 18.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.