9. Hukuk Dairesi
9. Hukuk Dairesi 2015/5091 E. , 2016/18695 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 07.08.2011- 21.10.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde şoförlük yapmak üzere işe girdiğini, İtalyanca bilmesi nedeniyle bir süre Türkiye’de eğitim alıp çalışıp 29.09.2011 tarihinde şirketin İtalya’daki şubesine gittiğini, orada mazot ölçümü ile görevlendirildiğini, Türkiye’deki çalışması için 1250 TL İtalya’daki çalışması için 1250 Euro+ev+araç olarak anlaştıklarını, vaad edilen işin dışında da çalıştırıldığını, ücretlerinin ödenmediğini, 511 ve 670 TL paranın pasaport ve evraklar için hesabına yatırıldığını, kalacağı yer ve araç verilmediğini, İtalya’da otelde hatta 2 gece dışarıda yattığını, kendi imkanlarıyla Türkiye’ye döndüğünü, işverence iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; ücret alacağı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının 09.08.2011 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, 15.10.2011 tarihinde hiçbir haklı neden beyan etmeksizin işe devam etmediğini, devamsızlığın tutanağa bağlandığını ve iş akdinin 21/10/2011 itibarıyla İş yasasının 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini,tüm alacak ve maaşlarının ödendiğini, ücretinin asgari ücret olduğunu, bunun sözleşmede yazılı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2.Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, genel tatil günlerinde de çalıştığını iddia ederek, genel tatil ücreti talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının çalışma süresine denk gelen ramazan bayramı tatilinde, davacının henüz İtalya da çalışmaya gitmediği ve Türkiyede çalıştığı anlaşılmıştır. Dinlenen taraf tanıkları ise İtalya’nin resmi bayramlarında çalışılmadığını ama Türkiyedeki dini ve milli bayram günlerinde İtalya da çalışıldığını beyan etmişler, Türkiye’deki çalışma açısından, genel tatil günlerinde işyerinde çalışılıp çalışılmadığına dair beyanda bulunmamışlardır. Bu durumda; davacının Türkiye’de iken geçirdiği ramazan bayramı günlerinde işyerinde çalıştığı ispat edilemediğinden genel tatil ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.
3.Kabule görede, Türkiye iken geçirilen genel tatil günleri için yapılan hesaplamada, genel tatil ücretinin 1.250 euro üzerinden hesaplanması da isabetsizdir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.