4. Hukuk Dairesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü adına Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, ormanlık alana zarar verilmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalının yetkilisi olduğu maden firmasının ormanlık alana hafriyat döktüğünü ve 142 adet kızılçam ağacının hayatiyetini kaybettiğini beyanla oluşan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin sadece şirket yetkilisi olduğunu eylemi gerçekleştirmediğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yetkilisi olduğu şirketin işlettiği kum ocağı madeninden çıkarttığı pasaları orman içerisinde kalan ve ocak izin sahası dışındaki 102 nolu bölmeye yığmak suretiyle orada mevcut bulunan 142 adet ağacın kuruyarak hayatiyetini kaybetmesine neden olduğu gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olayda, idare zararının hesaplanması için dosya orman yüksek mühendisi bilirkişiye tevdi edilmiş, düzenlenen 08/09/2011 tarihli raporda; ormanlık alanda dikili ağaçların hayatiyetini kaybetmesinin 6183 sayılı Orman Kanunu 113. madde kapsamında tazminat ve aynı yasa 114. madde kapsamında ağaçlandırma bedeli hesaplanmasını gerektirdiği gerekçesiyle toplam 26.032,19 TL idare zararı olduğu belirlenmiş ve bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Ancak, yapılan keşifte gözlemlendiği ve bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere ağaçlar tamamen yok olmamış, hayatiyetini kaybetmiştir. Bu durumda, davalı tarafın kuruyan ağaçları idarenin kesip satarak gelir elde ettiğine dair iddiaları da dikkate alınarak, hayatiyetini kaybeden ağaçların bu haliyle ekonomik değerlerinin belirlenmesi, bulunan değerin 6183 sayılı yasa 113. madde kapsamında hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.