Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26/02/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 01/03/2016 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 12/02/2016 tarihli ve 2016/1 sayılı Kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 1. bendinde, "bu işbölümü, Resmi Gazete’de yayımlanmasını izleyen ay başından itibaren yürürlüğe girer.” hükmüne, 2. bendinde; “Bu işbölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup, temyiz incelemesi bu işbölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır.” hükmüne, 7. bendinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.” Hükmüne, 9. bendinde ise; “Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Tam metni görüntülemek için kayıt olun

Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın

Ücretsiz Kayıt Ol Giriş Yap
Karar Etiketleri
20.10.2016 YARGITAYKARARI CEZA Ceza Hukuku 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesinde karşılığını bulan “mala zarar verme” ve aynı Kanunu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde “bir yıldan üç yıla kadar hapis” cezası olarak düzenlendiği, yine sanığa atfedilen mala zarar verme suçunun cezası ise aynı Kanunu K5237 md.116/4 K5237 md.58 TCK md.151/1 TCK md.151 TCK md.116/4 TCK md.116/1 K5237 md.151