Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2013 gün 2012/1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesinin uygulanmasını gerektiren ve tekerrüre esas alınan ilam ya da ilamlar gerekçeli kararda ve hüküm fıkrasında gösterilmemesi bozma nedeni sayılmayacağından, adli sicil kaydında yer alan ilamlarından en ağır cezayı gerektiren içeren ilamın 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca infaz aşamasında esas alınması mümkün görülmüştür. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.