11. Ceza Dairesi

19.03.2009 günlü iddianameyle sanık hakkında "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davalarının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 14.12.2010 gün 2009/159 Esas 2010/344 Karar nolu ilamıyla "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan beraat", "mühür bozma suçundan ise mahkumiyet" kararları verildiği, anılan kararın sanık tarafından süresinde temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu" ile ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mahkemece yapılan duruşma neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan yeniden verilen 11.10.2012 gün 2012/334-274 Esas sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın "mühür bozma suçundan" 14.12.2010 günlü ilk karara yönelik yaptığı temyiz başvurusuna hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü; Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığının Dairemize gönderdiği 12/11/2013 tarihli yazısından ...Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihinden sonra 28.01.2009 tarihinde özelleştirildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.