4. Hukuk Dairesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... aleyhine 23/03/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; Asıl ve birleşen dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece her iki davanın da reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3. maddesinde, manevi tazminat davalarında, istemin tamamının reddi durumunda maktu vekâlet ücretine hükmedileceği düzenlenmiştir. Mahkemece reddedilen manevi tazminat istemlerine yönelik olarak, hem asıl hem de birleşen davada, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına nispi vekâlet ücretine hükmedilmiştir. Ancak, davacılar tarafından, yalnız asıl dava yönünden bu husus temyize getirilmiştir. Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının asıl davaya ilişkin bölümünün HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.