11. Ceza Dairesi

I- Sanığın, hakkında “başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5219 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının 21.07.2004 tarihinden itibaren 2000 TL'ye çıkartılmış olması karşısında sanık hakkında hükmolunan 1500.00 TL adli para cezasının miktar ve nevi itibariyle kesin nitelikte bulunduğu cihetle sanığın vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II- “Resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince: Hükmün esasını oluşturan kısa kararda herhangi bir çelişkiye neden olunmadığı ve tekerrür koşullarının bulunmadığı da gözetilerek, hükmün gerekçesinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verildiği yolundaki bildirimin maddi hatadan kaynaklandığı kabul edilmiş ve sanığın sahte içerikle nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanı çıkartmak şeklinde sübutu kabul olunan eyleminde, koşulları bulunduğu halde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine, “5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri eleştiri dışında belirtilen hususlar dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.