11. Ceza Dairesi

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıkların, suça konu sahte olarak düzenlenen “işi bırakma bildirim belgesi” düzenleyerek vergi dairesine sundukları iddiasından ibaret eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 345. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğundan değişen suç vasfı nedeniyle, sanıklara yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.03.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.