4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız fiile dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemce, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde "Peşin alınan 594,00 TL harç bedelinden, karar ve ilam harcı olan 68,31 TL harcın düşümü ile bakiye 525,69 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacı tarafa iadesine"; 4 numaralı bendinde "davacı tarafından yatırılan 594,00 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" yönelik karar tesis edilmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca; peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir. Mahkemece hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde anılan yasal düzenleme gereği karar verilmiş olmasına rağmen 4 numaralı bentte mükerrer olacak şekilde peşin alınan harca yönelik yeniden karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.