2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü, ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan olaylarda davalı-davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek, erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden ve mahkemeninde kabulünde olduğu üzere, kadının, annesinin evliliğe müdahalesine izin verdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı erkek de dava açmakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 166. maddesi koşulları erkeğin davası yönünden gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.