2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davalı erkeğin de eşine hakaret ettiği, kıskançlık gösterdiği, fiziksel şiddet uyguladığı, kavga sebebiyle camları kırdığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının tazminat taleplerinin (TMK m. 174/1-2) reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı kadın dava dilekçesinde boşanmanın yanı sıra cins, nevi ve miktarını açıkladığı ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından alındığını beyan ederek ziynetlerin aynen, olmadığı takdirde bedeline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı erkek cevap dilekçesinde ziynetlerin düğün borçlarının ödenmesinde harcandığını belirtmiş olup, bu ziynetlerin iade edilmemek üzere kadından alındığı ispatlanamamıştır. Davalı erkek tanıkları da ziynetlerin tamamının düğün borçları için harcandığını belirtmiştir. Açıklanan sebeple ziynet eşyası davasının kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.