Bankalardan çekmiş olduğu kredi masrafları ve aidatlarını hesaba iade edeceklerini söyleyerek kredi kartı bilgilerini istenmesi üzerine şikayetçinin arayan kişiye inanarak kredi kartı bilgilerini verdiği, bu şekilde elde edilen kredi kartı ile harcama yapıldığından bahisle açılan davada; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, şikayetçi ile check-up hizmeti için anlaşma yaptığını buna ilişkin belgeleri ile kargoya ait teslim belgesini ibraz ettiğini ve daha sonra vazgeçince iptal edip bedelini iade ettiklerini savunması ve alt bayiliğini yaptığı şirketin yetkililerinin beyanları karşısında, dosya içinde bulunmayan şikayetçiye ait karta ilişkin hesap özetinin istenmesi, vaadedilen hizmet karşılığı ücret istenip istenmediğinin şikayetçiden sorulması, yurtiçi kargo şirketinden ve sanıktan, satılan hizmete ilişkin belgelerin teslim evraklarının asıllarının istenmesi, vazgeçme sonucu bedelin iadesine dair delillerin araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir gerekirken eksik incemeyle hüküm kurulması, Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.