8. Hukuk Dairesi

Alacaklı vekili, borçlu Belediye'nin 6552 sayılı Yasa'ya göre, gerçeğe aykırı mal beyanında bulunduğunu, satış aşamasına gelen taşınmazın belediye hizmet binası, park, bahçe olarak kamu yararına ayrılan yerlerden olduğu iddiası ile tüm hacizlerin kaldırılmasını talep ettiğini, İcra Müdürlüğü tarafından satış işlemlerinin durdurulmasına karar veridiğini belirterek, satışını talep ettiği taşınmazın kamu hizmetinde kullanılmadığının tesbiti ile satış işlemlerinin kaldığı yerden devamına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, borçlu Belediye'nin yasal zorunluluğu yerine getirerek haczedilebilecek mallarını bildirdiği, 6552 sayılı Yasa ile eklenen 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinde icra müdürlüğüne haciz fek işlemleri konusunda takdir hakkı tanınmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil isede; İİK’nun 85. maddesinin son fıkrasına göre, haciz koyan memur, borçlu ile alacaklının menfaatlerini mümkün olduğu kadar telif etmekle mükelleftir. Anılan düzenlemeden hareketle, hacizde tertip ilkesi ve usul ekonomisi gereğince, borçlunun malları haczedilirken, muhafazası ve satılması en kolay ve yokluğu borçluya en az yük teşkil edecek mallardan hacze başlanılması, haciz yapılırken alacaklı ve borçlunun menfaatlerinin mümkün olduğu kadar dengelenmeye çalışılması gerekmektedir. 11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu 15. maddesine eklenen fıkranın birinci cümlesinin; ''... ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır'' ibaresi ile ''...veya kamu hizmetlerini aksatacak...'' ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 17/6/2015 tarihli ve E.: 2014/194, K.: 2015/55 sayılı Kararı ile iptal edilmiş olup, alacaklının haciz talebinin, hacizde tertip müessesesi gereği, karşılanabilmesi yönünde şikayetin kabulü ile hacizlerin fekki sonucunu doğuran 22.10.2014 tarihli işlemin iptali gerekirken, yazılı gerekçe ile talebin reddi yerinde değildir.